Posts tonen met het label verwondering. Alle posts tonen
Posts tonen met het label verwondering. Alle posts tonen
27 april 2011
Verborgen schatten
Ik weet niet hoe het u is vergaan maar het afgelopen weekend heb ik zeer genoten van het prachtige weer. Heerlijk om ’s avonds en zelfs al ‘s morgens weer buiten te kunnen eten.
Maandag, tweede paasdag, kregen we bezoek ter ere van twee verjaardagen. Gelegenheden waarbij het inmiddels traditie is geworden dat ze worden afgesloten met een maaltijd. Weinig is immers zo gezellig als met een groot gezelschap aan een lange tafel genieten van lekker eten. De uitdaging of moeilijkheid zo u wilt, zit hem in elke keer weer te bepalen wat er gegeten gaat worden. Met een zekere reputatie stijgen ook de verwachtingen, althans zo is het gevoel.
Vanwege het weer en de tijd van het jaar hadden we deze keer voor asperges gekozen. Om niet voor een verrassing te komen staan was ik zaterdag al even naar onze aspergeboer gefietst om me ervan te vergewissen dat ze maandag open zouden zijn. Tijdens dit navragen viel mijn oog op een zakje aspergepunten met het opschrift “geschikt voor soep”. Ik laat me er meestal niet van weerhouden dat ik iets nog nooit eerder heb gemaakt. Het feit dat aspergesoep in deze categorie viel was dan ook eerder een leuke uitdaging dan een bezwaar.
Ik beweer altijd dat ik niet goed kan koken maar wel een recept kan lezen. Volgens dit adagium was stap één op zoek te gaan naar een goed recept. In onze kast staan inmiddels al een heel rijtje kookboeken. Prachtige kook-, lees- en kijkboeken van onder meer van Jamie Oliver, Donna Hay en Nigella Lawson. Met prachtige foto’s die verleiden tot koken. Wat dat betreft is het kookboek 'De Kunst van het Koken' een vreemde eend in de bijt. Geen enkele foto, enkel wat tekeningen. Ik heb het boek ooit in 1989 gekregen en vaak stond het jaren achtereen onaangeroerd in de kast. Heel af en toe maakte ik er wel eens iets uit. Het fungeerde tot twee jaar terug meer als naslagwerk dan als kookboek.
Maar sinds 2009 en de film Julie & Julia weet ik wat ik al die jaren in huis heb. Het beroemde kookboek van Julia Child! De vrouw die de Amerikanen met haar boek “Mastering the art of French cooking” ,toch veel mooier die Engelse titel, aan het koken kreeg. Een hele generatie Amerikanen is met haar televisieprogramma’s over koken opgeroeid. In het National museum of American History in Washington is zelf een exacte kopie van haar keuken
te bewonderen.
Dat ik zondagmiddag crèmesoep van asperge heb gemaakt volgens het recept van Julia Child zal u niet verbazen. Even voelde ik me verbonden met de jonge culi-weblogster Julie Powell uit de film. En hoewel ik waarschijnlijk nooit alle 524 recepten uit het boek zal maken (laat staan in één jaar) komt het vanaf nu wel veel vaker uit de kast. Door de film heb ik een ‘schat’ in mijn eigen boekenkast ontdekt.
Het verhaal van Julia Child, haar boek en de film zijn bijna een metafoor waar de bibliotheek voor staat. Heel veel boeken op een rij maken nog geen bibliotheek. Door al onze materialen, dienstverlening en activiteiten verlenen we context en ontstaan er verbanden. We faciliteren niet alleen grenzeloos ontdekken maar stellen mensen ook in staat hun eigen schatten te vinden.
Maandag, tweede paasdag, kregen we bezoek ter ere van twee verjaardagen. Gelegenheden waarbij het inmiddels traditie is geworden dat ze worden afgesloten met een maaltijd. Weinig is immers zo gezellig als met een groot gezelschap aan een lange tafel genieten van lekker eten. De uitdaging of moeilijkheid zo u wilt, zit hem in elke keer weer te bepalen wat er gegeten gaat worden. Met een zekere reputatie stijgen ook de verwachtingen, althans zo is het gevoel.
Vanwege het weer en de tijd van het jaar hadden we deze keer voor asperges gekozen. Om niet voor een verrassing te komen staan was ik zaterdag al even naar onze aspergeboer gefietst om me ervan te vergewissen dat ze maandag open zouden zijn. Tijdens dit navragen viel mijn oog op een zakje aspergepunten met het opschrift “geschikt voor soep”. Ik laat me er meestal niet van weerhouden dat ik iets nog nooit eerder heb gemaakt. Het feit dat aspergesoep in deze categorie viel was dan ook eerder een leuke uitdaging dan een bezwaar.
Ik beweer altijd dat ik niet goed kan koken maar wel een recept kan lezen. Volgens dit adagium was stap één op zoek te gaan naar een goed recept. In onze kast staan inmiddels al een heel rijtje kookboeken. Prachtige kook-, lees- en kijkboeken van onder meer van Jamie Oliver, Donna Hay en Nigella Lawson. Met prachtige foto’s die verleiden tot koken. Wat dat betreft is het kookboek 'De Kunst van het Koken' een vreemde eend in de bijt. Geen enkele foto, enkel wat tekeningen. Ik heb het boek ooit in 1989 gekregen en vaak stond het jaren achtereen onaangeroerd in de kast. Heel af en toe maakte ik er wel eens iets uit. Het fungeerde tot twee jaar terug meer als naslagwerk dan als kookboek.
Maar sinds 2009 en de film Julie & Julia weet ik wat ik al die jaren in huis heb. Het beroemde kookboek van Julia Child! De vrouw die de Amerikanen met haar boek “Mastering the art of French cooking” ,toch veel mooier die Engelse titel, aan het koken kreeg. Een hele generatie Amerikanen is met haar televisieprogramma’s over koken opgeroeid. In het National museum of American History in Washington is zelf een exacte kopie van haar keuken
te bewonderen.Dat ik zondagmiddag crèmesoep van asperge heb gemaakt volgens het recept van Julia Child zal u niet verbazen. Even voelde ik me verbonden met de jonge culi-weblogster Julie Powell uit de film. En hoewel ik waarschijnlijk nooit alle 524 recepten uit het boek zal maken (laat staan in één jaar) komt het vanaf nu wel veel vaker uit de kast. Door de film heb ik een ‘schat’ in mijn eigen boekenkast ontdekt.
Het verhaal van Julia Child, haar boek en de film zijn bijna een metafoor waar de bibliotheek voor staat. Heel veel boeken op een rij maken nog geen bibliotheek. Door al onze materialen, dienstverlening en activiteiten verlenen we context en ontstaan er verbanden. We faciliteren niet alleen grenzeloos ontdekken maar stellen mensen ook in staat hun eigen schatten te vinden.
Herman Horst
31 januari 2011
Leren is leuk
Na mijn studie en na een aantal jaren te hebben gewerkt, ben ik een tweejarige masteropleiding gaan volgen. Wat me uit die periode vooral is bijgebleven, is hoe leuk leren kan zijn. Natuurlijk, je doet het vooral voor jezelf en het helpt dat je medecursisten net zo gemotiveerd zijn, maar het is toch vooral die ervaring wat nieuwe kennis en vaardigheden met je doet. Ik zeg weleens dat ik er een paar nieuwe ogen door heb gekregen. Nu zie ik dingen die ik vroeger niet of nauwelijks opmerkte. Cruijff beschrijft het treffend als hij zegt “je gaat het pas zien als je het doorhebt”.
Ondanks deze positieve leerervaring heb ik de afgelopen jaren te weinig tijd vrijgemaakt om te leren. Tijd = prioriteit is de zegswijze, maar de hoeveelheid werk is in de praktijk een lastig te tackelen tegenstander gebleken.
Een paar weken geleden kwam ik een workshop op het spoor waar ik graag aan wilde deelnemen. Vanuit mijn functie verzorg ik met enige regelmaat intern en extern presentaties. Niet altijd maar wel vaak gebruik ik daar het programma PowerPoint voor. Een presentatietool die me steeds meer is gaan tegenstaan. Toen ik via een collega kennismaakte met Prezi was mijn interesse dan ook snel gewekt en afgelopen maandagochtend bevond ik me met een achttal gelijkgezinden achter mijn laptop om de beginselen van Prezi onderwezen te krijgen.
De dagen erna heb ik met veel plezier het boek “Presenteren met Prezi” van Hedwyg van Groenedaal gelezen. Prezi is, in technische zin, geen ingewikkeld programma. De uitdaging zit hem vooral in de toepassing, de filosofie en uitgangspunten die eraan ten grondslag liggen. Hoe verwerken we informatie en hoe kunnen we die het beste communiceren. Ik zie tal van nieuwe mogelijkheden waar ik de komende tijd graag mee aan de slag ga. Het deed me bij het schrijven van deze blog weer eens beseffen hoe leuk leren kan zijn.
Herman Horst
Ondanks deze positieve leerervaring heb ik de afgelopen jaren te weinig tijd vrijgemaakt om te leren. Tijd = prioriteit is de zegswijze, maar de hoeveelheid werk is in de praktijk een lastig te tackelen tegenstander gebleken.
Een paar weken geleden kwam ik een workshop op het spoor waar ik graag aan wilde deelnemen. Vanuit mijn functie verzorg ik met enige regelmaat intern en extern presentaties. Niet altijd maar wel vaak gebruik ik daar het programma PowerPoint voor. Een presentatietool die me steeds meer is gaan tegenstaan. Toen ik via een collega kennismaakte met Prezi was mijn interesse dan ook snel gewekt en afgelopen maandagochtend bevond ik me met een achttal gelijkgezinden achter mijn laptop om de beginselen van Prezi onderwezen te krijgen.
De dagen erna heb ik met veel plezier het boek “Presenteren met Prezi” van Hedwyg van Groenedaal gelezen. Prezi is, in technische zin, geen ingewikkeld programma. De uitdaging zit hem vooral in de toepassing, de filosofie en uitgangspunten die eraan ten grondslag liggen. Hoe verwerken we informatie en hoe kunnen we die het beste communiceren. Ik zie tal van nieuwe mogelijkheden waar ik de komende tijd graag mee aan de slag ga. Het deed me bij het schrijven van deze blog weer eens beseffen hoe leuk leren kan zijn.
Herman Horst
24 januari 2011
Lezen, lezen, lezen!
Tussen de vele nieuwjaarswensen, viel ook het calendrium op het gebied van leesbevordering bij mij op de spreekwoordelijke deurmat. Dit overzicht is samengesteld door de Stichting Lezen. Het bevat een verbazingwekkende hoeveelheid initiatieven en activiteiten die er in 2011 gaan plaatsvinden om ons te doordringen van het belang van lezen. Dat lezen geen luxe is maar pure noodzaak kan ik makkelijk zeggen. Ik ben opgegroeid in een omgeving met boeken. Ik speelde als klein meisje al bibliotheekje tussen de boekenkasten van mijn ouders. Ik las zoveel dat mij oma wel eens waarschuwde en zei dat ik mijn verstand aan het verlezen was. Ik realiseer me goed dat niet alle kinderen in een boekige omgeving opgroeien. Voor hen is het nodig om extra aandacht van de ouders te vragen voor het belang hiervan.
Minister Van Bijsterveld zegt het zo: “Lezen haalt je weg uit de vluchtigheid... Taal begint met luisteren naar taal. Daarna begint het avontuur van zelf doen. Kinderen die goed leren lezen hebben daar hun hele leven plezier en profijt van. Want van verbeelding en kennis heb je nooit genoeg!” Minister, wethouders, schoolleiders u heeft een goede partner dicht in de buurt. De Bibliotheek is om de hoek!
Wij zijn het jaar daarom weer goed gestart met De Nationale Voorleesdagen en het voorleesontbijt, door aandacht te geven aan het belang van voorlezen. Voor kinderen kan dat namelijk niet vroeg genoeg beginnen.
En aangezien ons eerste kleinkind op komst is, is dit een goed moment om te starten met een Oma-bibliotheek. Vanwege de voorleesdagen heb ik besloten dat de eerste aanschaf een voorleesboek is. Ik heb aan één van onze bibliothecarissen om advies gevraagd voor de titel van een verhalenboek voor een zo jong mogelijk kindje. Het grote Kimioboek voor de allerkleinsten gaat het worden.
En als het er van komt, wens ik u komende week (en nog lang daarna) veel voorleesplezier.
Henriëtte de Kok
Minister Van Bijsterveld zegt het zo: “Lezen haalt je weg uit de vluchtigheid... Taal begint met luisteren naar taal. Daarna begint het avontuur van zelf doen. Kinderen die goed leren lezen hebben daar hun hele leven plezier en profijt van. Want van verbeelding en kennis heb je nooit genoeg!” Minister, wethouders, schoolleiders u heeft een goede partner dicht in de buurt. De Bibliotheek is om de hoek!
Wij zijn het jaar daarom weer goed gestart met De Nationale Voorleesdagen en het voorleesontbijt, door aandacht te geven aan het belang van voorlezen. Voor kinderen kan dat namelijk niet vroeg genoeg beginnen.En aangezien ons eerste kleinkind op komst is, is dit een goed moment om te starten met een Oma-bibliotheek. Vanwege de voorleesdagen heb ik besloten dat de eerste aanschaf een voorleesboek is. Ik heb aan één van onze bibliothecarissen om advies gevraagd voor de titel van een verhalenboek voor een zo jong mogelijk kindje. Het grote Kimioboek voor de allerkleinsten gaat het worden.
En als het er van komt, wens ik u komende week (en nog lang daarna) veel voorleesplezier.
Henriëtte de Kok
05 oktober 2010
Kinderen in dialoog
Met kinderen in dialoog gaan over levensvragen heeft mij versteld doen staan. Dat komt ook omdat ik het vooroordeel heb dat kinderen helemaal niet over zingeving nadenken. Of eigenlijk; ik kan me niet meer herinneren, dat toen ik kind was, ik over dit soort onderwerpen nadacht. Maar niets is minder waar. Mijn 3 puberende zonen denken overal over na, hebben altijd hun mening klaar en weten veel meer dan ik denk. Wellicht ligt het ook aan de huidige tijdsgeest. Vroeger mocht ik als kind nergens over meepraten en mocht ik pas mijn mond in gezelschap opendoen als ernaar gevraagd werd. Tegenwoordig behandel ik mijn kinderen als ‘gelijkwaardig’. Ik probeer nog steeds wel de schijn hoog te houden dat ik de baas in huis ben, maar in de praktijk weet ik dat ik vaak het onderspit delf. Dat wil niet zeggen dat ze alles mogen of altijd hun zin krijgen, want er zijn grenzen en die moet je bij pubers heel duidelijk stellen. Dat betekent dat kinderen al vroeg communicatief vaardig worden, leren argumenteren en voor hun mening durven uitkomen.
Zo heb ik vorig jaar bij de Dag van de Dialoog als gespreksleider een dialoogtafel geleid waaraan verschillende generaties deelnamen. Aan mijn tafel zaten twee meisjes van 12 en 16 jaar naast een 20-er, 30-er, 40-er, 50-er, 60-er en 70-er. De gedachte was om verschillende generaties met elkaar in dialoog te laten gaan over het onderwerp: 'Gaan voor elkaar!, ik doe het...jij ook?'. Voor mij was de verrassende uitkomst dat vooral de twee jonge meiden enorm met dit onderwerp bezig zijn en met prachtige voorbeelden kwamen. Zo vertelde het meisje van 16 hoe ze haar vriendin had geholpen bij het verwerken van het overlijden van haar moeder. Zeer ontroerend. En ik maar denken dat de jeugd alleen maar praat over ‘Oh oh, Cherso’ en ‘Sweet Sixteen’.
Hieruit blijkt dat wij als volwassenen heel veel kunnen leren van de oprechte, frisse en onbeschroomde wijsheid van kinderen. Daarom ben ik enorm blij dat er dit jaar tijdens de Dag van de Dialoog op 4 en 5 november in Tilburg en Oisterwijk ook kindertafels georganiseerd worden. Ik raad iedereen aan om eens te gaan luisteren wat kinderen te vertellen hebben over het thema van 2010: 'Verrassend raak! Wat raakt jou?' Of nog beter; organiseer zelf een kindertafel en ervaar het verrassende resultaat!
Peter Kok
28 september 2010
Grenzeloos herontdekken
In deze blog stel ik mezelf de vraag of we ons als bibliotheek niet veel meer van boekhandels moeten onderscheiden door nog meer dan nu een vindplaats te zijn voor de prachtigste, bijzonderste en spannendste boeken die de afgelopen decennia zijn verschenen.
Begin deze maand is mijn moeder van bijna 81 overleden. Een lot wat ons eens allemaal zal treffen maar waarmee de confrontatie toch soms zwaar is. Doordat mijn moeder al meer dan tien jaar weduwe was, staan mijn zus en ik nu voor de klus de woning te moeten ontruimen. Iets waar we, als ze nog een eigen woning had gehad, al snel een jaar of twee de tijd voor zouden hebben, maar wat, omdat het een huurflat betreft, binnen twee maanden moet zijn afgerond. Cruijff zou zeggen “Elk voordeel heb z’n nadeel”. Gelukkig valt het allemaal wel mee want een eerste schifting heeft al plaatsgevonden toen mijn moeder in 2003 onze ouderlijke woning verruilde voor een appartement.
De afgelopen twee weken hebben we al het één en ander gedaan maar toch moet er nog een hoop gebeuren, vandaar dat we afgelopen zaterdag weer hadden afgesproken. Van tevoren nog snel de wekelijkse boodschappen gedaan en vervolgens in de auto gestapt. Eén van de klussen die we hebben opgepakt was het uitruimen van de boekenkast. Een boekenkast met een aanzienlijke hoeveelheid boeken want mijn moeder was iemand die graag en veel las. Zo’n klus lijkt makkelijk te doen maar is veel tijdrovender dan je denkt omdat je al snel de achterflap van elk boek aan het lezen bent.
Na afloop vroeg ik met af wat de levenscyclus van een boek tegenwoordig eigenlijk is. Voor mijn gevoel wordt die steeds korter. Elke dag verschijnen er vele nieuwe titels. Is er veel publiciteit rondom een paar titels en verstomd die aandacht weer snel om weer plaats te maken voor nieuwe nog mooiere, ontroerendere of spannendere boeken. Natuurlijk is niet alles wat elk jaar verschijnt even mooi, goed of spannend maar wie leest er vandaag de bijzondere boeken van vijf, tien of twintig jaar geleden?
Zou de bibliotheek niet nog meer dan nu, de plek moeten zijn waar deze Hittitels uit het verleden te vinden zijn en opnieuw voor het voetlicht worden gebracht? Naast grenzeloos ontdekken is het dan ook grenzeloos herontdekken. Graag verneem ik wat u hiervan vindt. Moeten we die kant op of juist niet?
Herman Horst
Begin deze maand is mijn moeder van bijna 81 overleden. Een lot wat ons eens allemaal zal treffen maar waarmee de confrontatie toch soms zwaar is. Doordat mijn moeder al meer dan tien jaar weduwe was, staan mijn zus en ik nu voor de klus de woning te moeten ontruimen. Iets waar we, als ze nog een eigen woning had gehad, al snel een jaar of twee de tijd voor zouden hebben, maar wat, omdat het een huurflat betreft, binnen twee maanden moet zijn afgerond. Cruijff zou zeggen “Elk voordeel heb z’n nadeel”. Gelukkig valt het allemaal wel mee want een eerste schifting heeft al plaatsgevonden toen mijn moeder in 2003 onze ouderlijke woning verruilde voor een appartement.
De afgelopen twee weken hebben we al het één en ander gedaan maar toch moet er nog een hoop gebeuren, vandaar dat we afgelopen zaterdag weer hadden afgesproken. Van tevoren nog snel de wekelijkse boodschappen gedaan en vervolgens in de auto gestapt. Eén van de klussen die we hebben opgepakt was het uitruimen van de boekenkast. Een boekenkast met een aanzienlijke hoeveelheid boeken want mijn moeder was iemand die graag en veel las. Zo’n klus lijkt makkelijk te doen maar is veel tijdrovender dan je denkt omdat je al snel de achterflap van elk boek aan het lezen bent.
Na afloop vroeg ik met af wat de levenscyclus van een boek tegenwoordig eigenlijk is. Voor mijn gevoel wordt die steeds korter. Elke dag verschijnen er vele nieuwe titels. Is er veel publiciteit rondom een paar titels en verstomd die aandacht weer snel om weer plaats te maken voor nieuwe nog mooiere, ontroerendere of spannendere boeken. Natuurlijk is niet alles wat elk jaar verschijnt even mooi, goed of spannend maar wie leest er vandaag de bijzondere boeken van vijf, tien of twintig jaar geleden?
Zou de bibliotheek niet nog meer dan nu, de plek moeten zijn waar deze Hittitels uit het verleden te vinden zijn en opnieuw voor het voetlicht worden gebracht? Naast grenzeloos ontdekken is het dan ook grenzeloos herontdekken. Graag verneem ik wat u hiervan vindt. Moeten we die kant op of juist niet?
Herman Horst
20 september 2010
Daar zit muziek in!
Net terug van een muzikaal weekendje uitwaaien met Jazz by the sea. Het kleine dorpje Domburg werd drie dagen overspoeld door jazzliefhebbers. Veel optredens van enthousiaste en goede musici, die hun liefde voor de jazz graag wilden delen met hun publiek.
Een vriend van ons is zo’n enthousiaste en veelzijdige jazzmuzikant. Er is dan ook tussen de optredens door veel gesproken over deze muziekvorm; over het verschil tussen zwarte en blanke jazz, over de invloed van de blues, over de autonome ontwikkeling van de gipsymuziek. Ik heb uit deze gesprekken ook begrepen dat er veel dicussie is over de toekomst van de jazz. Bernlef, als fervente liefhebber van de jazz, heeft hierover geschreven in zijn boek 'Haalt de jazz de eenentwintigste eeuw'.
Heel opvallend was overigens wel de totale afwezigheid van vrouwelijke musici. Dat zij er niet waren heeft waarschijnlijk te maken met het accent van de programmering op de eerste helft van de vorige eeuw. In de modernere jazz laten vrouwen zich in ieder geval niet onbetuigd. Denk bijvoorbeeld aan Wende Snijders, Caro Emerald of Eva de Roovere.
Jammer genoeg konden we niet meer genieten van het Nomy Rosenberg Trio. Dankzij de grote collectie cd's van Bibliotheek Midden-Brabant, kan ik dit gemis echter nog goed maken. Mijn ipod verzameling wordt in ieder geval flink uitgebreid met jazz.
Ook mijn nieuwsgierigheid is gewekt en ik wil me eens goed in deze muzieksoort verdiepen. Het naslagwerk van Ruud Kuijpers geeft me waarschijnlijk in korte tijd een goed inzicht in stromingen en stijlen. En anders is er altijd nog het boek 'Jazz voor dummies'.
Ook staat de tip die ik van een Canadese liefhebster heb gehad om de dvd 'Standing in the shadows of Motown' te zien nog op mijn lijstje. Volgens zeggen een prachtige inkijk in deze ontwikkeling. Deze titel is niet aanwezig in onze collectie, maar kan worden aangevraagd binnen het bibliotheeknetwerk!
Doorgewaaid, geïnspireerd en met een aanvulling op mijn 'te-lezen-lijstje' ga ik weer een nieuwe en afwisselende week tegemoet.
Henriëtte de Kok
PS Tip: laat u ook eens inspireren door onze kijk- en luistertips!
Een vriend van ons is zo’n enthousiaste en veelzijdige jazzmuzikant. Er is dan ook tussen de optredens door veel gesproken over deze muziekvorm; over het verschil tussen zwarte en blanke jazz, over de invloed van de blues, over de autonome ontwikkeling van de gipsymuziek. Ik heb uit deze gesprekken ook begrepen dat er veel dicussie is over de toekomst van de jazz. Bernlef, als fervente liefhebber van de jazz, heeft hierover geschreven in zijn boek 'Haalt de jazz de eenentwintigste eeuw'.
Heel opvallend was overigens wel de totale afwezigheid van vrouwelijke musici. Dat zij er niet waren heeft waarschijnlijk te maken met het accent van de programmering op de eerste helft van de vorige eeuw. In de modernere jazz laten vrouwen zich in ieder geval niet onbetuigd. Denk bijvoorbeeld aan Wende Snijders, Caro Emerald of Eva de Roovere.
Jammer genoeg konden we niet meer genieten van het Nomy Rosenberg Trio. Dankzij de grote collectie cd's van Bibliotheek Midden-Brabant, kan ik dit gemis echter nog goed maken. Mijn ipod verzameling wordt in ieder geval flink uitgebreid met jazz.
Ook mijn nieuwsgierigheid is gewekt en ik wil me eens goed in deze muzieksoort verdiepen. Het naslagwerk van Ruud Kuijpers geeft me waarschijnlijk in korte tijd een goed inzicht in stromingen en stijlen. En anders is er altijd nog het boek 'Jazz voor dummies'.
Ook staat de tip die ik van een Canadese liefhebster heb gehad om de dvd 'Standing in the shadows of Motown' te zien nog op mijn lijstje. Volgens zeggen een prachtige inkijk in deze ontwikkeling. Deze titel is niet aanwezig in onze collectie, maar kan worden aangevraagd binnen het bibliotheeknetwerk!
Doorgewaaid, geïnspireerd en met een aanvulling op mijn 'te-lezen-lijstje' ga ik weer een nieuwe en afwisselende week tegemoet.
Henriëtte de Kok
PS Tip: laat u ook eens inspireren door onze kijk- en luistertips!
09 augustus 2010
Daar blijf ik voor thuis!
Zomergasten is mijn favoriete tv-programma. Ik besteed weinig tijd aan televisie kijken, maar ik heb ook stellig de indruk dat ik daar weinig aan mis. Op Zomergasten kan ik me weliswaar echt verheugen. In tegenstelling tot verschillende commentatoren, zijn voor mij de beelden favoriet. Natuurlijk is het inspirerend als er ook een goed gesprek plaatsvindt, maar daar staat of valt voor mij de uitzending niet mee.
Gedurende de aflevering van Maarten 't Hart gisteren heb ik ook de Twitterdiscussie gevolgd. Mijn conclusie is, onder het motto zoveel hoofden zoveel zinnen, dat er niets nieuws onder de zon is.
Soms zijn de gekozen fragmenten een feest van de herkenning, maar vaak toch ook een ontdekking van mooie en interessante pareltjes. Bronnen van inspiratie en nieuwsgierigheid die nader ontdekt moeten worden.
De column van Aleid Truijens in de Volkskrant van vorige week had als titel 'Bildung' en ging over het belang van aandacht voor maatschappelijke onderwerpen bij alle vakken in het onderwijs en niet alleen bij maatschappijleer. In het kader van dit artikel zou dit programma verplichte kost moeten zijn voor de leerlingen van het VO. Waarschijnlijk zijn er wel bevlogen en betrokken docenten die iets met het materiaal doen in hun lessen, maar zeker weten doe ik dit niet. Ik weet wel dat de gebruikersrechten een stevige drempel vormen, maar is dit het belangrijkste argument?
Paulien Cornelisse had in haar selectie ook weer verschillende thema's die vragen om verdieping. En dan is het fijn dat er een goed gesorteerde bibliotheek is. Want in onze boekenkast van 600.000 banden zijn de aangehaalde boektitels en een deel van de films terug te vinden, compleet met achtergrondinformatie.
Annette Malherbe is de volgende gast, dat kan weer een boeiende tv-avond worden...
Henriëtte de Kok
Gedurende de aflevering van Maarten 't Hart gisteren heb ik ook de Twitterdiscussie gevolgd. Mijn conclusie is, onder het motto zoveel hoofden zoveel zinnen, dat er niets nieuws onder de zon is.
Soms zijn de gekozen fragmenten een feest van de herkenning, maar vaak toch ook een ontdekking van mooie en interessante pareltjes. Bronnen van inspiratie en nieuwsgierigheid die nader ontdekt moeten worden.
De column van Aleid Truijens in de Volkskrant van vorige week had als titel 'Bildung' en ging over het belang van aandacht voor maatschappelijke onderwerpen bij alle vakken in het onderwijs en niet alleen bij maatschappijleer. In het kader van dit artikel zou dit programma verplichte kost moeten zijn voor de leerlingen van het VO. Waarschijnlijk zijn er wel bevlogen en betrokken docenten die iets met het materiaal doen in hun lessen, maar zeker weten doe ik dit niet. Ik weet wel dat de gebruikersrechten een stevige drempel vormen, maar is dit het belangrijkste argument?
Paulien Cornelisse had in haar selectie ook weer verschillende thema's die vragen om verdieping. En dan is het fijn dat er een goed gesorteerde bibliotheek is. Want in onze boekenkast van 600.000 banden zijn de aangehaalde boektitels en een deel van de films terug te vinden, compleet met achtergrondinformatie.
Annette Malherbe is de volgende gast, dat kan weer een boeiende tv-avond worden...
Henriëtte de Kok
21 mei 2010
Bent u ook ons verkoopkanaal?
Deze week is het weer de beurt Sectordirecteur Bedrijfsvoering Herman Horst:
Afgelopen woensdag stond ik te praten met twee collega’s uit Hilvarenbeek. Onderwerp van gesprek was de vraag hoe we onze schatten, onze producten en diensten onder de aandacht van onze leden en bezoekers kunnen brengen maar ook, minstens zo belangrijk , onder de aandacht van onze niet-leden. Vaak hebben niet-leden eigenlijk nooit een bibliotheek van binnen gezien. Voor hen is de bibliotheek vaak alleen een plek waar je boeken kunt lenen. Een categorie waarvoor geldt dat er nog een wereld grenzeloos valt te ontdekken.
We zijn natuurlijk niet de enige organisatie die met dit vraagstuk worstelt en de vraag is van wie we wat kunnen leren. Veel commercials blijken te worden gemaakt om bestaande klanten te behouden en niet zozeer om nieuwe te werven. Veel reclame uitingen vertellen ook helemaal niets over het product en/of dienst zelf en doen vooral een beroep op het gevoel. Ook reclame van prijsvechters levert weinig aanknopingspunten op . De klant kent het product of de dienst immers al. De vraag is alleen nog welk merk en welke winkel. Misschien is voor de bibliotheek de categorie van de zakelijke dienstverlening het meest interessant . Deze bedrijfjes overleven vaak zonder dat het bedrijf zelf reclame maakt. Het zijn organisaties met namen waar je meestal nog nooit van had gehoord en waar je in aanraking mee komt via mond-tot-mondreclame.
Mond-tot-mondreclame is een zeer krachtig instrument omdat het uit onverdachte hoek komt en is gebaseerd op persoonlijke ervaring. Het zijn dus geen holle reclame kreten maar echte ervaringen. Vanuit dit perspectief zijn onze eigen leden met hun eigen persoonlijke ervaringen dus een heel belangrijk verkoopkanaal.
Als het waar is dat je goed nieuws aan twee mensen doorverteld en slecht nieuws aan tien, dan moeten onze klanten (waar we in ons laatste klantonderzoek een acht als rapportcijfer van kregen) aan minimaal 160.000 andere mensen over ons hebben verteld!
Van huis uit ben ik bedrijfskundige en als zodanig geïnteresseerd in het thema management, maar ook in mijn werk heb ik te maken met een breed scala aan onderwerpen als strategie, marketing, organisatie, financiën en personeel. Vaak maak ik daarbij gebruik van onze Topcollectie. Soms om een antwoord te vinden op een concrete vraag, soms om me te oriënteren en ideeën op te doen. Wat me elke keer weer verbaasd, is hoeveel die we op de gebieden zoals Management & Marketing en Opvoeding & Onderwijs in huis hebben. Ik controleer ook regelmatig als ik ergens een titel van een boek tegenkom of hij in onze catalogus te vinden is en ik kan u verzekeren dat de trefkans nagenoeg 100 procent is! Natuurlijk hij een titel uitgeleend zijn, maar ook dan heb je het vaak snel in huis als je het reserveert. Ik nodig u graag uit het om het ook eens te proberen. Een middagje snuffelen in de boekenkasten in Bibliotheek Tilburg Centrum is met recht grenzeloos ontdekken.
Bent u op het spoor gekomen van een bijzonder boek? Laat het dan niet na uw mening te geven. Andere professionals zullen u er dankbaar voor zijn.
PS: als u eenzelfde mening bent toegedaan, vertel het dan aan twee andere professionals zodat steeds meer mensen profijt hebben van deze dienst.
Herman Horst
Afgelopen woensdag stond ik te praten met twee collega’s uit Hilvarenbeek. Onderwerp van gesprek was de vraag hoe we onze schatten, onze producten en diensten onder de aandacht van onze leden en bezoekers kunnen brengen maar ook, minstens zo belangrijk , onder de aandacht van onze niet-leden. Vaak hebben niet-leden eigenlijk nooit een bibliotheek van binnen gezien. Voor hen is de bibliotheek vaak alleen een plek waar je boeken kunt lenen. Een categorie waarvoor geldt dat er nog een wereld grenzeloos valt te ontdekken.We zijn natuurlijk niet de enige organisatie die met dit vraagstuk worstelt en de vraag is van wie we wat kunnen leren. Veel commercials blijken te worden gemaakt om bestaande klanten te behouden en niet zozeer om nieuwe te werven. Veel reclame uitingen vertellen ook helemaal niets over het product en/of dienst zelf en doen vooral een beroep op het gevoel. Ook reclame van prijsvechters levert weinig aanknopingspunten op . De klant kent het product of de dienst immers al. De vraag is alleen nog welk merk en welke winkel. Misschien is voor de bibliotheek de categorie van de zakelijke dienstverlening het meest interessant . Deze bedrijfjes overleven vaak zonder dat het bedrijf zelf reclame maakt. Het zijn organisaties met namen waar je meestal nog nooit van had gehoord en waar je in aanraking mee komt via mond-tot-mondreclame.
Mond-tot-mondreclame is een zeer krachtig instrument omdat het uit onverdachte hoek komt en is gebaseerd op persoonlijke ervaring. Het zijn dus geen holle reclame kreten maar echte ervaringen. Vanuit dit perspectief zijn onze eigen leden met hun eigen persoonlijke ervaringen dus een heel belangrijk verkoopkanaal.
Als het waar is dat je goed nieuws aan twee mensen doorverteld en slecht nieuws aan tien, dan moeten onze klanten (waar we in ons laatste klantonderzoek een acht als rapportcijfer van kregen) aan minimaal 160.000 andere mensen over ons hebben verteld!
Van huis uit ben ik bedrijfskundige en als zodanig geïnteresseerd in het thema management, maar ook in mijn werk heb ik te maken met een breed scala aan onderwerpen als strategie, marketing, organisatie, financiën en personeel. Vaak maak ik daarbij gebruik van onze Topcollectie. Soms om een antwoord te vinden op een concrete vraag, soms om me te oriënteren en ideeën op te doen. Wat me elke keer weer verbaasd, is hoeveel die we op de gebieden zoals Management & Marketing en Opvoeding & Onderwijs in huis hebben. Ik controleer ook regelmatig als ik ergens een titel van een boek tegenkom of hij in onze catalogus te vinden is en ik kan u verzekeren dat de trefkans nagenoeg 100 procent is! Natuurlijk hij een titel uitgeleend zijn, maar ook dan heb je het vaak snel in huis als je het reserveert. Ik nodig u graag uit het om het ook eens te proberen. Een middagje snuffelen in de boekenkasten in Bibliotheek Tilburg Centrum is met recht grenzeloos ontdekken.
Bent u op het spoor gekomen van een bijzonder boek? Laat het dan niet na uw mening te geven. Andere professionals zullen u er dankbaar voor zijn.
PS: als u eenzelfde mening bent toegedaan, vertel het dan aan twee andere professionals zodat steeds meer mensen profijt hebben van deze dienst.
Herman Horst
03 mei 2010
Verwondering...
Deze week een bericht van collega directielid Peter Kok:
‘Verwondering’, dat is het eerste woord dat in mij opkomt nu ik al weer twee weken bezig ben met mijn inwerkprogramma. Ik ben op 15 april jongstleden gestart als bestuurder en Sectordirecteur Publieke Dienstverlening van Bibliotheek Midden-Brabant.
‘Verwondering’, dat is wat ik afgelopen zaterdag 1 mei zag bij de oudste dochter (2 jaar) van Ryan Palmen, de nieuwe 31-jarige burgemeester van Hilvarenbeek, toen zij in Bibliotheek Hilvarenbeek binnenkwam en zich heerlijk nestelde op de kussens van de uitnodigende bank met een prachtig voorleesboek en twee berenknuffels. De burgemeester was daar op zaterdagochtend om de tentoonstelling over Hildewaris van Stichting het Reuzengenootschap te openen. Hij was met zijn vrouw en twee kinderen iets eerder gekomen om rond te snuffelen. De oudste dochter voelde zich er meteen thuis. Dat is wat Bibliotheek Midden-Brabant in essentie voor iedereen wil betekenen: een drempelloze omgeving waar je je op ieder moment thuis voelt en vol verwondering grenzeloos kunt ontdekken.
‘Verwondering’, dat is wat ik ervaar na mijn bezoek aan Bibliotheek Oisterwijk, waar ik een 2e klas VMBO van 2College Durendael het ‘moordspel’ zag spelen. De kinderen dachten dat ze een saaie rondleiding door de bieb kregen, maar niets was minder waar. Ze werden ware speurneuzen. Vol trots en met een brede glimlach verlieten deze pubers de bibliotheek.
‘Verwondering’, dat is wat ik voel na mijn kennismakingsbezoeken aan de 20 vestigingen van Bibliotheek Midden-Brabant. De betrokkenheid van de bibliotheekmedewerkers bij hun vak en de bevlogenheid waarmee ze over hun dienstverlening praten, heeft mij enorm verwonderd. Het eenzijdige beeld dat ik als buitenstaander had, heb ik daarom in twee weken tijd drastisch bijgesteld. Bibliotheek Midden-Brabant is een dynamische organisatie met een heldere visie en strategie, die middenin de samenleving staat en prachtige producten en diensten levert aan meer dan 1,3 miljoen bezoekers (in 2009). Sterker nog: er zijn steeds meer maatschappelijke en culturele organisaties die graag met Bibliotheek Midden-Brabant willen samenwerken. Of het nu gaat om het verstrekken van informatie, het geven van cursussen, het houden van lezingen of tentoonstellingen: de bibliotheek weet iedereen te bereiken èn iedereen weet de bieb te vinden!
Ik kom uit een onderwijskundig gezin en heb daarin mijn liefde voor het boek, als sleutel tot educatie en ontwikkeling, met ‘de paplepel’ ingegoten gekregen. Daarom zie ik het als mijn taak om de bibliotheek in het digitale tijdperk van de 21e eeuw met vernieuwende producten en diensten, een duurzame en betekenisvolle plaats in de samenleving te geven. Mijn moeder van 73 jaar, die al heel haar leven lid is van de bibliotheek, vertelde mij vandaag dat zij nog de tijd had meegemaakt (heel lang geleden, in de jaren vijftig van de vorige eeuw) dat de bieb gevestigd was in een herenhuis in de Willem-II straat. Daar mocht je toen aan de toonbank vertellen welk genres boeken je wilde lezen. Daarna werd er uit de magazijnstellingen een stapel ‘streekromans’ gehaald, waar je er dan een paar van uit mocht kiezen.
Bij Bibliotheek Midden-Brabant is er sinds die tijd veel veranderd en ook de komende jaren staan we voor grote uitdagingen in onze organisatie. De introductie van het e-book bijvoorbeeld en het invoeren van een retailconcept/winkelformule om de bibliotheek nog aantrekkelijker te maken. Maar ik ben ervan overtuigd dat, ondanks alle bezuinigingen die de gemeenten op culturele instellingen willen gaan doorvoeren, de bibliotheek altijd een centrale ‘ontmoetingsplaats’ zal blijven innemen in onze samenleving.
Peter Kok
‘Verwondering’, dat is het eerste woord dat in mij opkomt nu ik al weer twee weken bezig ben met mijn inwerkprogramma. Ik ben op 15 april jongstleden gestart als bestuurder en Sectordirecteur Publieke Dienstverlening van Bibliotheek Midden-Brabant.‘Verwondering’, dat is wat ik afgelopen zaterdag 1 mei zag bij de oudste dochter (2 jaar) van Ryan Palmen, de nieuwe 31-jarige burgemeester van Hilvarenbeek, toen zij in Bibliotheek Hilvarenbeek binnenkwam en zich heerlijk nestelde op de kussens van de uitnodigende bank met een prachtig voorleesboek en twee berenknuffels. De burgemeester was daar op zaterdagochtend om de tentoonstelling over Hildewaris van Stichting het Reuzengenootschap te openen. Hij was met zijn vrouw en twee kinderen iets eerder gekomen om rond te snuffelen. De oudste dochter voelde zich er meteen thuis. Dat is wat Bibliotheek Midden-Brabant in essentie voor iedereen wil betekenen: een drempelloze omgeving waar je je op ieder moment thuis voelt en vol verwondering grenzeloos kunt ontdekken.
‘Verwondering’, dat is wat ik ervaar na mijn bezoek aan Bibliotheek Oisterwijk, waar ik een 2e klas VMBO van 2College Durendael het ‘moordspel’ zag spelen. De kinderen dachten dat ze een saaie rondleiding door de bieb kregen, maar niets was minder waar. Ze werden ware speurneuzen. Vol trots en met een brede glimlach verlieten deze pubers de bibliotheek.
‘Verwondering’, dat is wat ik voel na mijn kennismakingsbezoeken aan de 20 vestigingen van Bibliotheek Midden-Brabant. De betrokkenheid van de bibliotheekmedewerkers bij hun vak en de bevlogenheid waarmee ze over hun dienstverlening praten, heeft mij enorm verwonderd. Het eenzijdige beeld dat ik als buitenstaander had, heb ik daarom in twee weken tijd drastisch bijgesteld. Bibliotheek Midden-Brabant is een dynamische organisatie met een heldere visie en strategie, die middenin de samenleving staat en prachtige producten en diensten levert aan meer dan 1,3 miljoen bezoekers (in 2009). Sterker nog: er zijn steeds meer maatschappelijke en culturele organisaties die graag met Bibliotheek Midden-Brabant willen samenwerken. Of het nu gaat om het verstrekken van informatie, het geven van cursussen, het houden van lezingen of tentoonstellingen: de bibliotheek weet iedereen te bereiken èn iedereen weet de bieb te vinden!
Ik kom uit een onderwijskundig gezin en heb daarin mijn liefde voor het boek, als sleutel tot educatie en ontwikkeling, met ‘de paplepel’ ingegoten gekregen. Daarom zie ik het als mijn taak om de bibliotheek in het digitale tijdperk van de 21e eeuw met vernieuwende producten en diensten, een duurzame en betekenisvolle plaats in de samenleving te geven. Mijn moeder van 73 jaar, die al heel haar leven lid is van de bibliotheek, vertelde mij vandaag dat zij nog de tijd had meegemaakt (heel lang geleden, in de jaren vijftig van de vorige eeuw) dat de bieb gevestigd was in een herenhuis in de Willem-II straat. Daar mocht je toen aan de toonbank vertellen welk genres boeken je wilde lezen. Daarna werd er uit de magazijnstellingen een stapel ‘streekromans’ gehaald, waar je er dan een paar van uit mocht kiezen.
Bij Bibliotheek Midden-Brabant is er sinds die tijd veel veranderd en ook de komende jaren staan we voor grote uitdagingen in onze organisatie. De introductie van het e-book bijvoorbeeld en het invoeren van een retailconcept/winkelformule om de bibliotheek nog aantrekkelijker te maken. Maar ik ben ervan overtuigd dat, ondanks alle bezuinigingen die de gemeenten op culturele instellingen willen gaan doorvoeren, de bibliotheek altijd een centrale ‘ontmoetingsplaats’ zal blijven innemen in onze samenleving.
Peter Kok
Abonneren op:
Posts (Atom)
